کد خبر : 20779
تاریخ انتشار : سه شنبه ۲۸ شهریور ۱۴۰۲ - ۱۵:۰۴

ماجرای علی صبوری و نگاهی به شاخ‌های اینستاگرام؟!

ماجرای علی صبوری و نگاهی به شاخ‌های اینستاگرام؟!

اتفاقاتی که در این چند وقت اخیر برای علی صبوری افتاده؛ ما را به یاد این موضوع می‌اندازد تکیه به افرادی که اصطلاحا اینفلوئنسر نامیده می‌شوند و دارای شهرت مجازی هستند از اصل، کاری غیرحرفه‌ای است.

به گزارش اختصاصی ایران فیلم پرس، همه افرادی که علاقه‌مند به بازیگری هستند، استعداد بازیگری ندارند و همه افرادی که استعداد این کار را دارند در این دنیای رنگارنگ و پر جادو به حق خود نمی‌رسند مانند خیلی از مشاغل دیگر. اما این روزها شاهد بازیگری و چهره‌شدن افرادی هستیم که کوچک‌ترین تلاشی برای جایگاهی که در آن قرار دارند نکرده‌اند و عملاً شانس و کمی شوخی آن‌ها را شاخص‌تر از دیگران کرده است؛ تکیه به افرادی که اصطلاحاً اینفلوئنسر نامیده می‌شوند و دارای شهرت مجازی هستند از اصل، کاری غیرحرفه‌ای است.

 

در دنیای امروزی، کلمه اینفلوئنسر بیشتر برای توصیف کسانی به‌کار می‌رود که از طریق کانال‌های دیجیتالی خود در ذهن مردم نفوذ می‌کنند و اجتماع رایج این روزها هستند. عموماً تعداد دنبال‌کننده‌های این افراد بسیارزیاد است و معمولاً همه از او حرف‌ شنوی دارند.

 

درآمد اینفلوئنسرهای فضای مجازی گاهی از دستمزد بازیگران سینمای ایران نیز بیشتر است. فروش هرچه بیشتر در گیشه و ارتباط تنگاتنگ با تبلیغات در فضای مجازی، کم‌کم تبدیل به یک ارزش و رسم در سینمای ایران شده است. خیلی از سریال‌هایی که ساخته می‌شود، چه برای پخش در رسانه ملی و چه شبکه نمایش خانگی یا حتی فیلم‌های سینمایی، از شاخ‌های اینستاگرامی یا اینفلوئنسرها دعوت به همکاری کرده‌اند و این موضوع به نوعی خیانت به سینمای ایران و اهالی آن محسوب خواهد شد.

 

متأسفانه در چند سال اخیر؛ افرادی دابسمش می‌سازند یا کلیپ‌های کوتاه هجوآمیز تولید می‌کنند که به‌دلیل داشتن تعداد زیادی دنبال‌کننده (فالوور) به پروژه‌های سینمایی دعوت می‌شوند و باید منتظر نسل جدیدی از نابازیگران کم‌هنر اما پرفالوور در سینما باشیم.

 

انتخاب بازیگر از اینستاگرام پیامدهای بسیار بد و منفی را در پی دارد و باعث می‌شود سیل عظیمی از دوستداران سینما، به جای تلاش و پشتکار در این حرفه سعی کنند خود را با انتشار انواع کلیپ‌های هجو به شاخ اینستاگرامی تبدیل کنند تا شاید بتوانند از این راه پای خود را به سینمای ایران بازکنند.

 

در ادامه نگاهی انداخته‌ایم به افرادی که شهرت در فضای مجازی مثل یک سکوی پرتاب، باعث شده به سینما،تلویزیون و تئاتر راه پیدا کنند و راه سختی را که عده‌ای در پیش دارند با مشهور شدن در فضای مجازی، خیلی آسان‌تر طی کنند.

 

مهسا ایرانیان

مهسا ایرانیان با استنداپ کمدی «خندوانه» دیده شد و بعد از آن اجرای «ویتامین خ» در شبکه نسیم را برعهده داشت و همچنین در ادامه به‌عنوان راوی مسابقه «خانواده باحال» هم فعالیت می‌کند. البته در چند برنامه دیگر به عنوان مجری و حتی سریال و فیلم هم به عنوان بازیگر حضور پیدا کرد. او در کار دوبله و صداگذاری روی انیمیشن نیز تبحر دارد. بیشتر شهرت او به واسطه استندآپ در اینستاگرام و فضای مجازی است.

 

جواد خواجوی

جواد خواجوی، دوبلوری مشهدی‌زبان است که دابسمش‌هایش در شبکه‌های مجازی منتشر می‌شود. فعالیت جدّی خواجوی با صداگذاری کلیپ‌ها و انتشار آن در صفحه شخصی‌اش، از آبان‌ 1396 آغاز شد و کم‌کم صفحه شخصی او هزاران طرفدار پیدا کرد. از آنجا که او در صداگذاری توانست موفق شود لذا از طرف خندوانه برای همکاری دعوت شد.

 

او به واسطه شهرتش در اینستاگرام در سریال‌هایی همچون «محرمانه» و «سرباز» و تئاتر «عشق من حامد بهداد» نقش‌آفرینی کرده و بعدها در کار موفق «یاغی» محمد کارت هنرنمایی او را شاهد بودیم و در نقش متفاوتی ظاهر شد.

 

البته خواجوی برخلاف برخی دیگر از فعالان فضای‌مجازی در تئاتر شهر مشهد هم شناخته شده بود و با فضای بازیگری و کارگردانی تئاتر بیگانه نبود. این شاید نقطه عطفی در کارنامه‌اش به نسبت دیگر اینفلوئنسرها به شمار برود.

 

مجتبی شفیعی

مجتبی شفیعی هم جزو اینفلوئنسر‌های اینستاگرام است که فعالیت خود را از رادیو با ساخت آیتم‌های طنز برنامه «اینجا ایران است» آغاز کرد. اولین تجربه تصویری او ایپزود امانت‌دار سریال «قصه‌های تبیان» بود. او به مدت سه سال در رادیو اینترنتی «سرنا» بسیار مورد استقبال قرار گرفت تا اینکه سال‌ 1397 با انتشار ویدیوهای اخبار زود نیوز به شدت سر زبان‌ها افتاد. البته این روزها هم در «چیدمانه» شبکه نمایش‌خانگی دیده می‌شود.

 

و اما بپردازیم به علی صبوری که بهانه این گزارش است:

علی صبوری با حضور و برنده شدن در برنامه «خندوانه» به شهرت رسید و طرفداران خاص خود را پیدا کرد. او سپس در سریال «آخر خط» علی مسعودی و همچنین مجموعه تلویزیونی «بوتیمار» نقش‌آفرینی می‌کند.

 

او متولد سال ۱۳۷۱ در مشهد، دانشجوی اخراجی رشته هوشبری است. به گفته خودش در دبیرستان تجربی خواند و دوست داشت پزشک شود و تصور می‌کرد می‌تواند هنر را در کنارش نیز ادامه دهد.

 

اما به جای پزشکی، در رشته هوشبری قبول شد و در آخرین ترم از دانشگاه اخراج شد. او در مصاحبه‌ای در این‌باره گفته: «می‌خواستم یک نمایش روی صحنه ببرم و با وجود هماهنگی با اساتید دانشگاه بخاطر عدم حضور در کلاس صفر گرفتم و اخراج شدم.»

 

در سال 1395 بعد از انتشار یک ویدئوی طنز انتقادی در اینستاگرام درباره ی عدم برگزاری کنسرت در مشهد به فکر ساخت کلیپ های کوتاه طنز افتاد. او تا پیش از آن دنبال کنندگان بسیار کمی داشت، اما وقتی این ویدئو با استقبال کاربران مواجه شد، تصمیم گرفت این کار را ادامه دهد و اینگونه شد که رفته رفته به یکی از چهره های کمدی اینستاگرام بدل شد.

 

در سال 1396 در مسابقه «خنداننده شو» برنامه تلویزیونی «خندوانه» شرکت کرد و گرچه از رسیدن به فینال مسابقه باز ماند اما شهرت بسیار زیادی کسب کرد، به طوری که شرکت در این مسابقه تعداد دنبال‌کنندگان اینستاگرامش را از 400 هزار نفر به یک میلیون نفر رساند.

 

صبوری ساخت کلیپ‌های طنز را ادامه داد تا اینکه در سال ۹۹ توانست با سریال تلویزیونی طنز «آخر خط» برای نخستین بار بازیگری حرفه‌ای را تجربه کند.

 

البته او در سال 1395 در فیلم «سقف دودی» پوران درخشنده هم نقش آفرینی کوتاهی کرده بود اما در تدوین نهایی سکانس‌های او حذف شده بود.

 

بعد از آن بار دیگر در سال‌های 1400 و 1401 در دو سریال تلویزیونی طنز به نام های «بوتیمار» و «خداداد» حضور یافت.

 

بعد از آغاز فعالیت صبوری در تلویزیون، حضور او در اینستاگرام کمرنگ شد. او در مصاحبه‌ای در این‌باره گفته:

 

«مدتی از اینستاگرام دور شدم چون برای ورود به تلویزیون یک تعهد حرفه ای 10 ساله دادم که همه کارهایم تا 10 سال آینده با اجازه مدیران سازمان باشد. این تعهد را یک روند حرفه‌ای می‌دانم چرا که امروز فیلم و سریال زیادی در فضای مجازی ساخته می‌شود که اغلب آنها هنرپیشه‌هایی‌اند که در تلویزیون رشد کردند و این طبیعی است که مدیران بخواهند هنرپیشه‌های خود را صرفاً برای تلویزیون استفاده کنند.»

 

صبوری علاوه بر بازیگری، به عنوان دستیار صحنه و جانشین تولید سینما و تلویزیون نیز فعالیت کرده است.

 

ماجرای بستری شدن علی صبوری در بیمارستان روانی چیست؟ 

علی صبوری چندی پیش از بستری شدن خود در بیمارستان روانی خبر داد. خبری که در برخی از رسانه‌ها همراه با گمانه‌زنی منتشر کردند و برخی رسانه‌ها موثق عنوان کردند. اما خود این کمدین می‌گوید برخی با انتشار این خبرها طوری وانمود کردند که گویی من دیوانه‌ام. در حالی‌که این طور نیست من دچار افسردگی و مشکلات روحی روانی شده‌ام.

 

اما ماجرا به همین جا ختم نمی‌شود و ماجرای پرونده شکایت او به میان می‌آید. وکیل صبوری نیز ضمن ارائه توضیحاتی درباره آخرین وضعیت پرونده شکایت از این بازیگر پس از ماجرای درگیری او در یک بیمارستان در سال 1400، اعلام کرده با توجه به شرایط فعلی صبوری اجرای حکم زندان او فعلاً متوقف شده است.

 

ماجرا از چه قرار است؟ شاهرخی در این خصوص اظهار کرد: “در اواخر اسفند سال 1400 درپی بروز علایم بیماری قلبی، موکلم علی صبوری به بیمارستان رجایی تهران مراجعه می‌کند اما به دلیل بی‌توجهی پزشک کشیک و نهایتاً فشار عصبی وارده بر وی، بین این فرد (علی صبوری) و مامور پلیس و همچنین پزشک کشیک درگیری به وجود می‌آید.

 

پس از تشکیل پرونده و اعلام جرم توسط پزشک کشیک و مأمور پلیس، موکل بنده آقای علی صبوری به تحمل دو فقره حبس 4 ماهه (در مجموع 8 ماه) محکوم می‌شود.

 

مأمور پلیس در روند رسیدگی به این پرونده از شکایت خود صرف نظر کرد و رضایت داد؛ در واقع پلیس اعلام کرد هدف از شکایت حفظ شان ماموران پلیس حین انجام وظیفه و متوجه شدن خطای فرد خاطی بوده و اکنون که متهم (علی صبوری) اعلام پشیمانی می‌کند، می‌تواند رضایت دهد که در نهایت امین شاکرمی (مامور پلیس) اقدام به رضایت دادن در این پرونده کرد.

 

اما متأسفانه شاکی دیگر پرونده که از پزشکان بیمارستان محل نزاع و درگیری هستند؛ راضی به رضایت دادن نشدند و درخواست مبلغی برای رضایت کردند که از عهده پرداخت موکل من خارج است.

 

به دلیل بیماری علی صبوری از قاضی درخواست کردیم تا او به زندان نرود؛ قاضی ابراهیمی دادیار اجرای دادسرای فرهنگ و رسانه با عنایت به ماده ۵۰۲ قانون آئین دادرسی کیفری اعلام کرد که اجرای مجازات حبس متوقف و این فرد (علی صبوری) فعلاً به زندان نرود.

 

ماده 502 قانون آیین دادرسی کیفری می‌گوید که هرگاه محکومٌ علیه به بیماری جسمی یا روانی مبتلا باشد و اجرای مجازات موجب تشدید بیماری یا تأخیر در بهبودی وی شود، قاضی اجرای احکام کیفری با کسب نظر پزشکی قانونی تا زمان بهبودی، اجرای مجازات را به تعویق می‌اندازد.”