با پایان بخش‌هایی از فیلم‌برداری مربوط به دوران نوجوانی «سلمان فارسی»، گروه تولید این مجموعه راهی منطقه آبسرد دماوند شدند تا کار را در لوکیشن‌های جدید ادامه دهند. در این مرحله نیز صحنه‌هایی از نوجوانی و جوانی سلمان مقابل دوربین خواهد رفت.
سحر امامی مجری و گوینده شبکه خبر این روزها در آئین‌های مختلف سیاسی، فرهنگی و حتی این آخری‌ها ورزشی شرکت کرده است تا از او تجلیل شود؛ تجلیل‌هایی که حالا بیشتر از قهرمان او را قربانی می‌کند.
در پی انتشار گزارش خبرنگار صداوسیما از مرکز «هماهنگی و کنترل آب تهران» در یکی از بخش‌های خبری و طرح هشدارهای رسانه‌ای در این زمینه، خبرگزاری صداوسیما و آبفای استان تهران در مطالبی جداگانه، توضیحاتی را منتشر کرده‌اند.
پس از سال‌ها وعده و انتظار، سریال تاریخی شیرعلی مردان‌خان ـ رهبر قیام بختیاری‌ها ـ بالاخره با عنوان «حماسه زاگرس» مقابل دوربین رفت. اما نه با کارگردانی سعید سلطانی، بلکه به‌دست غلامحسن آخوندپور.
بهراد محمدی، بازیگر نقش مسلم ابن عقیل در سریال «مهمان‌کشی»، درباره حضورش در این قصه و چگونگی آن گفت: من متولد سال ۱۳۷۳ هستم. این اولین تجربه‌ام در بازیگری جلوی دوربین نبود و در سن شش‌سالگی در «مسافر» سیروس مقدم و «قطار ابدی» رضا عطاران، بازی کردم.
فرهاد بشارتی با بیان اینکه در عرصه بازیگری کم‌کار نشده، از حضورش در چند سریال جدید تلویزیونی خبر داد و در عین حال از «دنیای شیرین دریا» یاد کرد که مردم خودشان را در آن می‌دیدند و قصه‌ها آینه زندگی آن‌ها بود.
با نگاهی گذرا به تولیدات نمایش‌خانگی، این پرسش جدّی شکل می‌گیرد: چرا چهره‌های جدید وارد نمی‌شوند؟ بازیگرانی که اسپانسر می‌آورند یا روابط ویژه دارند، عملاً درهای این عرصه را بر دیگران بسته‌اند. پشت پرده این انحصار، بیشتر به بیزنس شباهت دارد.
وحید جلیلی در مراسم رونمایی از مستند دکتر خالدی تأکید کرد که با ساخت چنین مستندهایی، امر به معروف در جامعه تجلی می یابد، چرا که انقلاب اسلامی چهره‌هایی را پرورش داد که به ذهن روشنفکران نمی‌رسید.
مدت‌ها بود که نام اثر جدید احمدرضا درویش در میان بود، اما هر بار با بلاتکلیفی و تأخیر همراه می‌شد؛ «شیرعلی مردان‌خان» که سال‌ها وعده ساختش داده شد، اما هرگز به مرحله تولید نرسید. حالا اما خبرهای تازه‌ای از تغییر مسیر این سریال‌ها به گوش می‌رسد.
روایت مسلم بن عقیل در سریال «مهمان‌کُشی» فرصتی درخشان برای تصویرگری یک برهه حساس تاریخی بود؛ فرصتی که در روایت‌پردازی درخشید، اما در طراحی بصری و کیفیت اجرا کمرنگ ماند.