بازگشت مهران مدیری متفاوت با «اسکار»؛ خوشمزه و امیدوارکننده

مهران مدیری در «دورهمی» تجربه کارگردانی نمایش و برگزاری مسابقه را داشت. با این حال وقتی خارج از قاب تلویزیون اجرای او در اسکار را می بینیم با وضعیت نسبتا متفاوتی مواجه می شویم. اولاً صداقت در زمان اعلام کپی بودن برنامه را دوباره می‌بینیم؛ چرا که مهران مدیری بلافاصله پس از احوالپرسی به حضار تاکید می کند که «اسکار» کپی شده از مسابقه معروف «تسک مستر» است. او توضیح می دهد که بخش هایی از این مسابقه دقیقا کپی شده و برخی دیگر ایرانیزه شده است. بعضی جاها ربطی به رقابت خارجی مورد نظر نداشت و صرفا خلاقیت اتاق فکر بود. پیش از این در اخبار مربوط به این مسابقه صحبت از کپی بودن آن شده بود اما یک مربی به وضوح به این مشکل اشاره کرد و هرگونه شبهه در مورد کپی آن مسابقه معروف را از بین برد.

آنچه در مسابقه «اسکار» بسیار مهم است، سادگی و سرگرمی بخش های مسابقه است. در واقع نمی‌توانیم «اسکار» را به‌عنوان یک رقابت سخت ارائه کنیم. زیرا همه چیز به گونه ای طراحی شده است که از ابتدا تا انتها مخاطب از مواجهه این شرکت کنندگان با یکدیگر و با موقعیتی که با آن روبرو هستند لذت ببرد. در غیر این صورت نوع سوالات این قسمت به گونه‌ای نیست که نیاز به اطلاعات کلی، تفکر زیاد، محاسبه و سرعت عمل بالا داشته باشد و روش امتیازدهی و برد و باخت چندان جدی نیست. درست است که امتیازها محاسبه می شود و شرکت کنندگان بر اساس امتیازاتی که به دست آورده اند روی میز می روند، اما در کل بیش از هر چیز جنبه سرگرمی مهم است که مدیر و شرکت کنندگان به خوبی از پس آن برآمدند.

قسمت اول مسابقه از چندین قسمت تشکیل شده که دو قسمت آن قبلاً در خارج از استودیو و در ویلا توسط نیما شعبان نژاد ضبط شده است. این رفت و آمدهای بیرون از استودیو باعث می شود که برنامه حالت یکپارچه و مسطح نداشته باشد و حوصله مخاطب سر نرود. یکی یکی از قسمت هایی که نیما در ویلا ضبط کرده، ویژگی هایی را درباره مهمان چینی برنامه حدس می زند. هر کدام از این چهار نفر به صورت جداگانه از شما در مورد رشته تحصیلی، شغل، کشور مورد علاقه و… می پرسند و از آنجایی که زبان شما را نمی فهمند، باید حدس بزنند که جواب سوال با حرکات و حرکاتشان چیست. در قسمت دوم، نیما یکی یکی از آنها می خواهد که با یکی از اقوام دور تماس بگیرند و از او بخواهند که در یک موضوع مالی به آنها کمک کند. واکنش ها به هر یک از این قسمت ها در خود استودیو انجام می شود که موقعیت جالبی را ایجاد می کند. یکی یکی از عناصر جالب قسمت اول فیلم ساخته رضا نیکخواه است که در آن با مارلون براندو درباره دوغ صحبت می کند. در هر قسمت یک ویدیو ساخته شده توسط یکی آن را به شرکت کنندگان ارسال کنید و در قسمت آخر به آن امتیاز دهید.

در دو مسابقه ای که در داخل استودیو برگزار می شود، تمرکز بیشتر بر روی شناختی است که شرکت کنندگان در مورد شخصیت و سلیقه خود دارند. در قسمت اول مسابقه از هر فرد خواسته می شود با توجه به شناختی که از دیگری دارد هدیه ای بدهد و در قسمت دوم از آنها خواسته می شود به سوالاتی در مورد دیگری پاسخ دهند. از این دست پرسش و پاسخ های زیادی را در مسابقات خانوادگی دیده ایم، اما از آنجایی که در «اسکار» شرکت کنندگان چندان همدیگر را نمی شناسند، بر اساس شبهه های خود پاسخ می دهند و این سوال شرایط را خنده دارتر می کند.

در «اسکار» یک هیئت داوری وجود دارد و نه یک متخصص که عملکرد شرکت کنندگان را ارزیابی می کند. خود مربی از ابتدا اعلام می کند که در جایگاه داور نشسته است اما با کمال بی طرفی قضاوت می کند. از آنجایی که مسابقه تخصصی نیست، هیئت داوران خیلی تخصصی لازم نیست و کارگردان و مردم می توانند بهترین داور باشند، اما در قسمت اول همین ارزیابی و امتیازدهی یکی از نقاط قوت مسابقه است و باعث افزایش مخاطب می شود.

نیما شعبان‌نژاد از ابتدا تا پایان قسمت اول در کنار مهران مدیری نشسته بود تا به وی در اجرای نمایش کمک کند. در بخش اول ، همانطور که برای ارائه اطلاعات در مورد برنامه لازم است ، این پلتفرم بیشتر در اختیار مدیر است. او به جز در قسمت هایی که در خارج از استودیو توسط NIMA ثبت شده است ، در داخل استودیو صحبت نمی‌کند و ما آن را می‌بینیم. به هر حال، در پایان این قسمت ، یک کارگردان نیز این نکته را بیان می‌کند و توضیح می‌دهد که حضور نیما برجسته‌تر می‌شود‌