پیشنهادهایی تماشایی برای آخر هفته/چه ببینیم؟

به گزارش خبرنگار ایران فیلم پرس، اگر با دقت فراوان مشغول مرور بسیاری از فیلم‌های مورد علاقه‌ی خود شویم، درک می‌کنیم که در حقیقت عاشق احساسات انسانی حاضر در آن‌ها هستیم.

ترس، شجاعت، علاقه، تنفر، اضطراب، هیجان، عصبانیت، آرامش، خجالت، افتخار، غم، شادی، نارضایتی، خشنودی و انواع‌واقسام احساسات دیگر ما را تشکیل می‌دهند. همه‌ی آن‌ها درکنار یکدیگر، انسان‌ها را ساخته‌اند.

در نتیجه هر قصه‌ی درست‌وحسابی به شکل ویژه‌ای راهی برای پرداختن به احساسات دارد؛ چه وقتی یک فیلم علمی-تخیلی می‌تواند احساس کنجکاوی تماشاگر را قلقلک دهد و چه زمانی‌که یک فیلم ترسناک به بررسی ریشه‌های برخی از مشکلات روانی انسان‌های امروز می‌پردازد.

در این میان داستان‌هایی که از تضاد احساسات انسانی بهره می‌برند، قدرت زیادی برای تاثیرگذاری روی بیننده دارند. چرا که هیچ‌چیز به اندازه‌ی قرارگیری سیاه و سفید کنار هم نمی‌تواند باعث به چشم آمدن این دو رنگ شود.

در پایان این هفته نیز به سیاق هفته‌های پیشین، چند پیشنهاد تماشایی برای پر لذت بردن از اوقات فراغت‌تان خواهیم داشت.

فیلم‌سینمایی “پل‌های مدیسون کانتی”

وقتی صحبت به برخی از آثار کلاسیک عاشقانه می‌رسد، بسیاری از مخاطب‌های امروز می‌خواهند عاشقانه بودن آن‌ها را زیر سؤال ببرند؛ با تاکید روی این حقایق که «فقط بخشی کوتاه از قصه واقعا به عشق‌ و علاقه می‌پردازد» یا «قصه پایان خوشی ندارد و عشق کاراکترها بدون سرانجام است».

این نگاه عجیب، عشق را فقط در صورتی می‌پذیرد که مداوم، سرشار از شادی مطلق و صدالبته ابدی باشد. در نتیجه هر اثری که عشق در آن نتواند شخصیت‌ها را به موفقیت و خوشحالی بی‌پایان برساند، از سوی برخی از مخاطب‌های امروز رد می‌شود.

چنین واکنش‌هایی را می‌توان نتیجه‌ی سال‌ها داستان‌گویی عامه‌پسندانه با محوریت عشق‌های ابدی دانست؛ داستان‌هایی که مغز بسیاری از ما را این‌طور تنظیم کرده‌اند که فقط به آن علاقه‌ی ابدی و خوب که آتش آن هرگز خاموش نمی‌شود، عشق بگوییم.

گویا انسان‌ها فراموش می‌کنند که خود زندگی به‌عنوان مهم‌ترین داشته‌ی آن‌ها، با یک پایان اجتناب‌ناپذیر تعریف شده است؛ درحالی‌که محدود بودن مدت‌زمانی زندگی باعث بی‌ارزشی آن نمی‌شود.

عشق هم می‌تواند یک بازه‌ی زمانی مشخص را به خود اختصاص دهد. می‌تواند دردآور، تکان‌دهنده و میخکوب‌کننده باشد. می‌تواند بهترین روزهای زندگی یک نفر را بسازد و همزمان کاری کند که روزهای بعد از آن روزها، برای او بسیار تلخ سپری شوند.

فیلم The Bridges of Madison County با بازی کلینت ایستوود و مریل استریپ محصول ۱۹۹۵ است. این فیلم به ارزش و ضرورت وجود عشق در زندگی می‌پردازد؛ بدون اینکه بخواهد آن را به یک موفقیت تمام‌ و کمال محدود کند.

داستان فیلم، به دو انسان اختصاص دارد که اصولا در بیشتر الگوهای داستانی پذیرفته‌شده، شاهد بیان داستانی عاشقانه با سن‌وسال آن‌ها نیستیم. جنس عشق‌شان هم بدون نقص و کاملا مطابق با تعاریف پذیرفته‌شده نیست.

از قضا واقعیت زندگی و شرایطی که این دو با آن مواجه هستند، طبیعتا عشق‌شان را تا حد قابل توجهی محدود می‌کند. اما هیچ‌کدام از این‌ها باعث نمی‌شوند که علاقه‌ی رابرت به فرانچسکا و علاقه‌ی فرانچسکا به رابرت واقعی، مهم و معنادار نباشد.

سریال دکستر

سریال دکستر به کارگردانی جیمز مانوس جونیور و با بازی بازیگرانی چون مایکل سی. هال، جولی بنز و جنیفر کارپنتر، ترکیبی از ژانرهای درام، جنایی و اسرارآمیز است. او باهوش است، قیافه و ظاهر خوبی دارد و فوق‌العاده شوخ‌طبع است.

مهم‌تر از همه، او دکستر مورگان است؛ قاتل سریالی محبوب همه! توصیف کوتاه بالا، مربوط به سریال جذاب و پرمخاطبی است که براساس مجموعه رمان‌هایی که جف لیندزی از سال ۲۰۰۴ انتشار آن‌ها را آغاز کرده بود، ساخته شده است.

دکستر به‌عنوان یکی از کارشناسان پزشکی قانونی میامی، روزها را با حل کردن جنایت می‌گذراند و شب‌ها را با ارتکاب آن‌ها. او بین علایق مرگبار و همچنین میلی که برای رسیدن به خوشبختی واقعی دارد، سرگردان است. دکستر مردی است که در تضاد عمیق با دنیا و خودش قرار دارد.

این مورد از بهترین سریال های خارجی تمام شده، اکثرا مورد استقبال منتقدان و بینندگان قرار می‌گرفت و همچنین توانست جایزه‌های بسیاری را از آنِ خود کند.

سریال دکستر از امتیاز بالای ۸.۷ در سایت IMDB بهره می‌برد و می‌تواند پیشنهادی جذاب و تماشایی برای سریال‌بین‌های حرفه‌ای باشد.