لمندگان؛ سریالی در نکوهش تنبلی/ سازندگانش چه میگویند؟
گروه: تیتر دو , رادیو و تلویزیون | کد خبر: 74410 | ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۴ - ۲۰:۰۱
مجموعه تلویزیونی «لمندگان» با فضایی طنز و فانتزی، از تازهترین تولیدات نمایشی مرکز سیمرغ به تهیهکنندگی سعید مرادی، نویسندگی محمدعلی میرزایی و کارگردانی محمدصادق بکتاشیان است که از هفته آخر فروردین روی آنتن شبکه دو سیما رفته است.
به گزارش ایران فیلم پرس، «لمندگان» روایتگر داستان سه جوان است که با نگاهی متفاوت به زندگی، صاحب این تفکرند که چرا لاکپشت با با حرکت کندش، ۳۰۰ سال عمر میکند، اما خرگوش پرتحرک تنها چهار سال زنده میماند. آنها با تکیهبر این تفکر، سبک زندگی لمیدن و آرامزیستن را برمیگزینند؛ شیوهای که بهزعم خودشان میتواند عمرشان را طولانیتر کند. سه شخصیت اصلی این مجموعه عبارتند از: رامتین (با بازی امیر کاظمی) که شخصیتی عاشقپیشه است، کورش (با بازی مجید افشاری) که رویکردی منفعل دارد و فؤاد (با نقشآفرینی محمد معتضدی) که فیلسوفمآب است. با عوامل این برنامه گفتوگو کردهایم که در ادامه آمده است.
شوخیهای از جنس متفاوت
محمدصادق بکتاشیان، کارگردان سریال تلویزیونی «لمندگان» درباره ساخت این اثر و ماهیت آن گفت: فیلمنامه این قصه بر اساس طرحی از محمدعلی میرزایی نوشته و ساخته شده است. این اثر یک سیتکام (کمدی موقعیت) است که به علت حرکتها، لوکیشنهای متعدد و قابهایی که دارد، از منظر تولیدی از سیتکام فراتر رفته، اما از منظر قصه، سیتکام است و تصور میکنم در سکانسها و قصههای مختلف توانستهایم به طنز و فضای متفاوتی که میخواستیم، برسیم.
وی ادامه داد: من از نتیجه کار راضی هستم و 80 درصد چیزی که میخواستیم درآمده، اما چون طنز و شوخیهای ما جدید هستند ممکن است مخاطب کمی دیر متوجه جنس شوخیها شود؛ درنتیجه نوعی صبوری را میطلبد تا بتوانیم با پخش قسمتهای بیشتری مخاطب را قانع کنیم که موقعیت را تشخیص دهد، با شخصیتها انس بگیرد و در این 40 قسمت با داستان همراه شود.
بکتاشیان در توضیح چرایی کند بودن روند این سریال تصریح کرد: لمنده بودن شخصیتها بهخصوص در ابتدای قصه موجب شده تا تمپو کار پایین باشد، اما در خلال قصه و بهواسطه اتفاقاتی که میافتد (اتهامهایی که علیه این افراد مطرح میشود و درنتیجه آنها از مکان امنشان خارج میشوند و نیز آدمهایی که در قصه میآیند) تکاپو شکل میگیرد و هم از منظر میزانسن و هم از منظر قصه، آن کندی شکسته میشود.
وی افزود: همیشه در قسمتهای اول تا بازیگران خودشان را پیدا کنند و شیمیبین آنها برقرار شود تمپو پایین است، البته لمندگی شخصیتهای فیلمنامه هم در این کندی مؤثر بوده است.
این کارگردان در پاسخ به این پرسش که آن 20 درصد کاستیها را در چه میبیند، گفت: آن 20 درصد به خاطر شرایط تولید است؛ همواره خود ما که اثری را تولید میکنیم، نمیتوانیم کاملاً راضی باشیم، ضمن اینکه زمان تولید سیتکام محدود است و دست کارگردان را میبندد. درنتیجه این 20 درصد شرایطی آرمانی و نادسترس است که شاید برای هیچ کاری محقق نشود و این هم به عوامل گوناگونی بستگی دارد؛ از عوامل اقتصادی گرفته تا ذهنیت و ایدهآلگرایی تهیهکننده و کارگردان و کیفیت بازیها و لوکیشن و مواردی ازایندست.
بکتاشیان درباره انتخاب بازیگران هم گفت: در ذهن داشتم که سه شخصیت اصلی یعنی سه لمنده کمیبرای مخاطب جدید باشند، البته امیر کاظمیبهواسطه سریالهایش بیشتر آشنا بود، اما دو نفر دیگر کمتر دیده شده بودند، به همین دلیل برای این کار انتخاب شدند که تصور میکنم ترکیب خوب و موفقی را رقم زدند.
این کارگردان در پاسخ به این سؤال که چرا زبان این افراد کمی خاص است و در جاهایی خیلی مؤدبانه حرف نمیزنند، اظهار کرد: حماقت و بلاهت در این شخصیتها وجود دارد و به همین دلیل خیلی شیک یا محترمانه حرف نمیزنند، اما ما کوشیدهایم واژهها و بیان این افراد بهخصوص برای خانوادهها قابل پخش و پذیرش باشد.
وی با اشاره به بازخوردهایی که از قسمتهای پخششده گرفته است تصریح کرد: برخی از منتقدان واکنش مثبتی به ما دادند که این کار نو و بکری است، اما برخی دیگر چون دنبال تکرار «لیسانسهها» بودند و این کار اساساً ربطی به آن نداشت، راضی نبودند.
بکتاشیان درباره سختیهای این کار گفت: کار سخت بود، چون 40 قسمت را در چهار ماه و اندی تولید کردیم و بازیگران اصلی هر روز آفیش بودند. این در حالی بود که در این ایام بارندگی، بیماری و مسائلی ازایندست وجود داشت که قاعدتاً بر نتیجه تأثیر گذاشته و موجب شده است که شرایط ما شرایط استانداردی نباشد، ولی تلاش کردهایم که کار با کیفیت مطلوب به آنتن برسد.
وی یادآور شد: هدف «لمندگان» جز سرگرمکننده بودن و داشتن لحظات مفرّح برای بیننده، نقد کردن سبک زندگی لمندگی و تنبلی است که در هیچ جامعهای پسندیده نیست؛ با تولید این اثر تلاش شد تا این سبک زندگی به شکلی طنز نقد شود.
وی افزود: هرکدام از آدمها و شخصیتهایی که به این قصه میآیند با مشکلات این سه لمنده مواجه میشوند و یک لوپ (همسو با ماهیت سیتکام) شکل میگیرد به این طریق که آدمهایی که میآیند تا این افراد را عوض کنند یا خودشان لمنده میشوند یا به شکلی این آدمها از زیر بار در میروند؛ «لمندگان» تلاش کرده است تا به شکل اغراقگونهای تنبلی را نقد بکند.
الهام از قصهای در خوابگاه دانشجویی
محمدعلی میرزایی درباره چگونگی شکلگیری فکر «لمندگان: اظهار کرد: اگرچه موقعیت «لمندگان» برای تمام کسانی که تجربه زیست در اتاقهای نهچندان مرتب دانشجویی، پانسیونها و خوابگاهها را دارند، موقعیت ملموسی است، اما فکر «لمندگان» بهعنوان یک اثر نمایشی، بهطور مشخص، 10 سال پیش به ذهنم رسید. یک بار که چند نفری در خانهای دانشجویی لم داده بودیم و به اقتضای سن، درباره زمین و زمان اظهارنظر میکردیم دوستی، سیگارش تمام شد و حال بیرون رفتن هم نداشت. از پنجره خانه که به کوچه باز میشد، بیمقدمه پسربچه عابری را صدا کرد و اسکناسی برایش انداخت و گفت: «عموجان یک پاکت سیگار از این مغازه برای من بگیر بیار. بقیهاش هم مال خودت». پسر رفت، گرفت، آورد و پاکت را از همان پنجره انداخت توی خانه؛ این شد جرقه اولیه داستان «لمندگان»: سه جوان تنبل که سعی میکنند کمترین توانشان را مصرف کنند و تمام زندگی و وسایلشان را اطراف خود چیدهاند و همه کارها را با تلفن یا استخدام کردن بقیه انجام میدهند، پولش را هم دارند و البته درباره همهچیز هم اظهارنظر میکنند.
میرزایی در پاسخ به این سؤال که این جنس سیتکام چقدر با ماهیت حقیقی سیتکام آنگونه که ما در نمونههای خارجی میشناسیم فاصله دارد، تصریح کرد: سیتکام یک قالب ویژه دارد که نمونههای موفق آن در دنیا مثل «فرندز» و «ساینفیلد» ساخته شده است. قبل از شروع این کار، 20 قسمت از سیتکام «بیگ بنگ تئوری» را کامل تجزیه و تحلیل و سعی کردیم قالب آن را در ساختار، شخصیت، ضربانهای نمایشی، لوکیشنها و حتی ضرباهنگ گفتوگوها بازسازی کنیم، اما برخی اعمال نظرها اجازه پیادهسازی کامل آن موارد را به ما نداد.
وی ادامه داد: نتیجه پیش رو حاصل تلاش من و گروه سه نفرهام بهعلاوه سلیقه جمعی هفت، هشت نفره از کارشناسان اداره فیلمنامه سابق، بهعلاوه بازنویسی اجرایی و ملاحظات اقتصادی گروه تولید و تفسیر کارگردان و بداهههای بازیگران خوشذوق آن است. این نویسنده در باب هدف و پیام سریال «لمندگان» تصریح کرد: هر قسمت یک خط محتوایی را بهعنوان ایده ناظر دنبال میکند، مثلاً قسمت اول درباره آدمهای بزدلی است که وقتی دشمن به خانه آنها وارد میشود، به جای جنگیدن با او با تحلیل و مغلطه، معنای دشمن را تغییر میدهند. به همین ترتیب هر قسمت یک اصل طراحی مفهومی مشخص دارد.
فؤاد؛ شخصیتی دوستداشتنی اما دور
محمد معتضدی، بازیگر نقش «فؤاد» در سریال «لمندگان» در توضیح چگونگی حضورش در این سریال بیان کرد: تابستان 1402 در نمایشی به نام «قصه ترانههای ماندگار» به نویسندگی و کارگردانی سیدجلالالدین دری در کاخ سعدآباد بازی میکردم و آقای مرادی تهیهکننده «لمندگان» بازی من را در این نمایش دید و یک سال بعد از دفتر او با من تماس گرفتند که میخواهند نقش یکی از «لمندگان» را داشته باشم و اینگونه شد که رفتم و صحبت کردم و به توافق رسیدیم و در این نقش و مجموعه حضور یافتم.
وی ادامه داد: سال 1397 در سریال «از سرنوشت» به کارگردانی علیرضا بذرافشان در نقشی اصلی بازی کردم و اگر «خندوانه» را در پرانتز بگذاریم، «لمندگان» دومین بازی من در تلویزیون است.
این بازیگر درباره شخصیت فؤاد تصریح کرد: او بیش از اینکه دانشجوی متعهد فلسفه باشد، عاشق مغلطهگریهای فلسفه است و گویی از قواعد فلسفه در جهت ایدئولوژیهای خودش سوءاستفاده میکند و گاهی در دنیای خود میرود و با فکتهای دنیای خودش عقیده دارد مسیر درستی را میرود؛ البته هر کدام از این «لمندگان» به شیوه خودشان فکر میکنند که راه را درست میروند و هرجایی که گیر میکنند فؤاد با یک فلسفه مندرآوردی آنها را قانع میکند.
معتضدی در پاسخ به این سؤال که شخصیت فؤاد تا چه اندازه شبیه خودش است، گفت: فؤاد اصلاً شبیه من نیست چون من بهشدت آدم فعالی هستم و معمولا از 8:00 صبح بیدارم؛ ضمن اینکه رشته موردعلاقهام هم فلسفه نیست و بیشتر سینما و تئاتر و روانشناسی را دوست دارم. تنها شباهت ما در همان کتابی است که فؤاد عمدتاً در دست دارد.
معتضدی درباره عبارات فیلسوفانهای که فؤاد به کار میگیرد، توضیح داد: همه حرفهایش درست است، اما این قواعد را در جای نادرست استفاده میکند.
وی در توضیح مشکلات این نقش گفت: فاصله دریافت فیلمنامه با ورود به فضای کار برای همه ما یک روز بود و پیشتولید بسیار بسیار کوتاهی داشتیم، چراکه خود دفتر تولید این سریال باعجله بسیار زیاد روبهرو شد. پیشتولید بسیار مهم است و باید بیش از اینها مورد توجه باشد.
این بازیگر ادامه داد: ما 40 قسمت سریال را در چهار ماه ضبط کردهایم و این به معنای ماهی 10 قسمت بود؛ نزدیک به 450 دقیقه تولید تنها طی چهار ماه که برای همه عوامل از بازیگر و کارگردان گرفته تا تدوینگر و صدابردار و دیگران مشکلات بسیاری به همراه داشت. این مشکلات جزئی از کار من است و من آنها را دوست دارم، اما در شیوه استاندارد نباید اینگونه باشد. ما چهار ماه تمام ساعت 5:30 صبح در لوکیشن چهاردانگه در جنوب تهران حضور داشتیم و ساعت 6:30 عصر بیرون میآمدیم و واقعاً تمام روز کار میکردیم. ضمن اینکه روزهای سختی بود که هر سه تای ما مریض شدیم و مصیبت بود؛ اینکه یک سکانس را با پنج برداشت بگیرند، درحالیکه نفست بالا نمیآید و بدنت درد میکند واقعاً سخت بود.
معتضدی از ضرورت توجه جدی به تبلیغات برای بهتر دیده شدن یک اثر هم سخن گفت و افزود: درمجموع من شخصیت فؤاد را به دلیل اینکه از خودم بسیار دور است دوست دارم.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید