نوستالژی «زیر آسمان شهر» و ضرورت بازگشت سریال‌های ۹۰ شبی

به گزارش ایران فیلم پرس، «زیر آسمان شهر» نمونه‌ای برجسته از این دست است؛ سریالی که توانست با روایت زندگی روزمره چند خانواده در یک آپارتمان، هم قصه‌ای کمدی و جذاب ارائه دهد و هم مسائل اجتماعی را به شکلی شیرین و تأمل‌برانگیز بازتاب دهد. این مجموعه در سه فصل و ۹۰ قسمت ساخته شد و توانست نسلی از بینندگان را با خود همراه کند.

اما چرا باید امروز، در عصر پخش سریال‌های کوتاه یا سریال‌های اینترنتی، دوباره به این مدل برگردیم؟

اولاً، سریال‌های ۹۰ شبی امکان پرداخت عمیق‌تر به شخصیت‌ها و داستان‌ها را فراهم می‌کنند. برخلاف سریال‌های کوتاه که اغلب به سرعت از یک موضوع عبور می‌کنند، این نوع سریال‌ها به تدریج با مخاطب ارتباط برقرار کرده و فضایی برای رشد داستان و کشف لایه‌های مختلف شخصیت‌ها ایجاد می‌کنند.

ثانیاً، این سریال‌ها ظرفیت بالایی برای ترکیب طنز و درام، نقد اجتماعی و نمایش زندگی روزمره دارند که باعث می‌شود مخاطب با همه گروه‌های سنی و اجتماعی بتواند در آن خود را بیابد. «زیر آسمان شهر» نمونه بارز این ویژگی است که حتی پس از سال‌ها باز هم برای مخاطبان جذابیت دارد.

ثالثاً، در شرایط کنونی که تلویزیون با رقابت جدی شبکه‌های اینترنتی مواجه است، احیای این سبک می‌تواند برگ برنده‌ای برای جلب مخاطب وفادار و گسترده باشد. مخاطبانی که به دنبال سریال‌های با ساختار منسجم، شخصیت‌های دوست‌داشتنی و قصه‌های قابل لمس هستند.

بنابراین، بازپخش «زیر آسمان شهر» نباید تنها به یک نوستالژی ساده محدود بماند. این اتفاق می‌تواند شروع یک حرکت جدید برای تولید دوباره سریال‌های ۹۰ شبی با قصه‌های بومی و جذاب باشد تا تلویزیون بتواند جایگاه خود را به عنوان رسانه‌ای اجتماعی و فرهنگی پرقدرت دوباره تثبیت کند.

در نهایت، تلویزیون باید از این ظرفیت ارزشمند به عنوان پلی میان گذشته و آینده بهره گیرد و سریال‌های ۹۰ شبی را نه تنها احیا کند، بلکه متناسب با نیازهای امروز جامعه بازسازی و به روز کند. این مسیر، بدون شک می‌تواند مخاطبان گسترده و متنوعی را دوباره پای شبکه‌های ملی بنشاند.