آرشیو گمشده یا دفاع تمام‌قد؟ ماجرای پرحاشیه مزدک میرزایی

به گزارش ایران فیلم پرس، در فضای پرالتهاب رسانه‌ای ایران، خروج چهره‌ای شناخته‌شده مانند مزدک میرزایی نمی‌توانست بی‌حاشیه باشد. نخستین ادعاها به‌سرعت در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها پیچید: “مزدک، آرشیو صداوسیما را برده!” این در حالی است که عادل فردوسی‌پور با صراحت تمام، چنین اتهامی را رد کرده و از دوست و همکار قدیمی‌اش دفاع کرده است.

ماجرا فراتر از یک ادعا یا تکذیب است؛ موضوع، به مرزهای اخلاق، وطن‌دوستی، قضاوت‌های عمومی و حتی مرزهای مبهم حقیقت گره خورده است.

قصه از همان روزهای نخست کوچ مزدک میرزایی به لندن آغاز شد. در فضای رسانه‌ای کشور، زمزمه‌ای بلند شد: “آیا او آرشیو صداوسیما را با خود برده است؟”
مستندی در حال ساخت بود، گفته می‌شد میرزایی برای تولید آن، به آرشیو گسترده‌ای از تصاویر و اسناد تلویزیون ایران دسترسی داشته. بهایی که برای این آرشیو مطرح شد، ۲۵ میلیون دلار بود. عددی نجومی که شایعه را سنگین‌تر و باورپذیرتر کرد.

اما در میان این هجمه، عادل فردوسی‌پور، رفیق و همکار سالیان، با تمام قوا به دفاع از مزدک برخاست: “چنین چیزی اصلاً واقعیت ندارد.”
از آن سو، افکار عمومی روایت دیگری را زمزمه می‌کرد. در میان مردم، این پرسش همچنان جاری است: برده یا نبرده؟

در این میان، اما یک مسئله روشن است: هر گاه پای ترک وطن به میان می‌آید، اتهامات نیز پشت سر آن صف می‌کشند؛ گاه بزرگ‌تر از واقعیت. همان‌طور که رسول خطیبی روزی گفت: “مثل بردن لپ‌تاپ باشگاه تراکتورسازی!”

شاید هنوز حقیقت در هاله‌ای از ابهام باشد، اما آن‌چه مسلم است، این است که در فضای رسانه‌ای پر از هیاهو، گاه دفاعی صادقانه شنیده نمی‌شود و قضاوت‌ها پیش از آن‌که حقیقتی روشن شود، شکل می‌گیرند.