تلویزیون با محدودیتها سریالهایی چون «پایتخت» و «نونخ» را موفق کرده، اما نمایشخانگی با هزینههای میلیاردی و سلبریتیهای متعدد هنوز نتوانسته در حوزه کمدی و طنز نمونهای ماندگار و درخور توجه برای مخاطب ارائه دهد.
جدیدترین قسمت «از یاد رفته» باز هم با دیالوگها و رفتارهای بیادبانه و گاه زشت، مخاطبان خانوادهمحور را متعجب و نگران کرد؛ موضوعی که این روزها در سریالهای نمایش خانگی به شکل نگرانکنندهای تکرار میشود.
از «یاد رفته» که در ظاهر شبیه به ملودرامهای اجتماعی-معمایی به تصویر کشانده شد، مسیر داستانی خود را به سبک آثار کلیشهای هدایت کرده و در نهایت چیزی جز عدم ریتم و انسجام نامناسب برای مخاطب به ارمغان نمیآورد.
دومین مجموعه در حال پخش پلتفرم استارنت متوقف شد تا این سرویس، محتوای جدیدی برای انتشار نداشته باشد.
در حالیکه رسانه ملی هنوز با احتیاط و بدون زمانبندی مشخص به آینده نگاه میکند، پلتفرمهای نمایش خانگی با ۳۹ پروژه جدید به استقبال نیمه دوم سال رفتهاند؛ رقابتی فشرده که نوید یک زمستان داغ در بازار سرگرمی ایران را میدهد.
پس از تجربه پرحاشیه اما ناموفق سریال «سووشون»، حالا نرگس آبیار با «بامداد خمار» به نمایشخانگی بازگشته؛ سریالی پرستاره که قرار است از مهرماه پخش شود. اما آیا اینبار ورق برمیگردد یا دوباره همهچیز زیر سایه تبلیغات و القای به سانسور گم میشود.
نتایج تازهترین نظرسنجیها از مخاطبان سریالهای تلویزیونی و خانگی، چهره واقعی میدان رقابت را نشان میدهد. این بار نه پولهای هنگفت و ستارههای پرتعداد، بلکه خلاقیت، قصهگویی و هوشمندی در تولید، پیروز میدان شدهاند.
عباس جمشیدیفر در حالی به سریال «کوری» پیوسته که چندی پیش مریلا زارعی، امیر جعفری و محسن قصابیان به عنوان بازیگران این مجموعه اعلام شدند.
«شکارگاه» کوتاه، مختصر و عمیق است؛ اثری که اگر قرار بود ساخته شود تا فصلهای یک، دو، سه و … داشته باشد، میتوانست مخاطب را به خوبی با خود همراه کند.
در روزهایی که چهرههای سینما نقش اول بیلبوردها هستند، ناگهان پژمان جمشیدی – یکی از ستارههای همیشگی پرده نقرهای – بدون هیچ توضیحی از همه تصاویر تبلیغاتی کنار گذاشته میشود. آیا پای ممنوعالتصویری رسمی در میان است یا با سانسوری بیسروصدا روبرو هستیم؟